~ Το τέρας ~

Κάποτε είδα ένα τέρας 

Στεκόταν άγριο έξω από μια εκκλησία 

Μαύρα είχε τα μαλλιά και μαύρα γένια 

Μαύριζε κι η ψυχή του 

από τα βλέμματα τα σιδερένια

Αγριεμένη όψη και ψυχή στην πλάτη 

σαν το σταυρό την κράταγε 

και πήγαινε στη μάχη 

Μια ζωή μέσα στο ψέμα ,σε τι αμάρτησε 

και του έτυχαν όλα μαζεμένα

Τόσα βράδια μες στα όνειρα χανόταν 

κι όλο πίστευε το ψέμα 

Ήθελε μόνο πάντα να 'ναι σαν εσένα

Το βλέμμα μου απότομα γύρισε ,

σιδερένιο κι αυτό έπεσε πάνω του 

και ρώταγα από που άραγε

είχε έρθει ένα τέτοιο τέρας

Η εικόνα του για πάντα μου 'μεινε  

στο μυαλό

Μια εικόνα θολή 

που προκαλούσε πόνο ξεκάθαρο 

Κάποτε γνώρισα ένα τέρας 

Βρισκόταν εκεί ένα πρωί 

Ντυμένο με το χρυσόμαλλο δέρας

προσπαθούσε απ'την ασχήμια του 

να κρυφτεί

Κι ήταν εκείνη η στιγμή που γνώρισα το τέρας 

αντικρίζοντας την όψη μου στον καθρέφτη 

Κι όσο κι αν  κρύβομαι 

πίσω από το χέρι μου , πίσω από ένα αόρατο πανί 

ξέρω πως το τέρας βρίσκεται πάντα εκεί...

Τότε μόνο κατάλαβα πως το τέρας 

μπορεί στον καθένα να συμβεί.

Christine R.